Wpisy z okresu: 5.2010

Dziś jedyne co mogę Ci dać to bukiet ułożony ze słów,
Ozdobiony jedynie najpiękniejszym papierem uczuć.
Wyślę Ci ową wiązankę w głąb mojego serca,
bo to jest teraz miejsce, gdzie mogę Cię zastać.
Wyrazy ułożę w mojej głowie
i przez myśli Ci je przekażę,
po to aby zachować namiastkę naszych tajemnic,
skryte głęboko w naszych duszach,
tylko tak nie pominę niczego co chciałabym Ci powiedzieć.
Dziś cała jestem dla Ciebie otwartą księgą,
możesz w nią zajrzeć kiedy tylko chcesz
i dojrzeć moją prawdziwą miłość do Ciebie.

Kuleczko, tak bardzo Cię kocham.
Twoja Córka.


Być znowu małą dziewczynką.

W bezpiecznym i znanym świecie.

Taką małą, która nie rozumie nic.

Nie rozumie, bo nie musi.

W świecie bez obaw o jutro.

Bez wątpliwości, pełnym radości i dziecięcej spontaniczności.

W świecie, w którym uśmiech bez względu na okazję, jest na miejscu,

A przypadkowy płacz usprawiedliwiony.

W świecie, gdzie niezawodnym przyjacielem była ukochana zabawka,

A sny nie odzwierciedlały lęków i pragnień, których nie powinno się posiadać.

 

Dzieciństwo to obłudny czas, do któremu tak tęsknimy, bo wydaje nam się, że wtedy było łatwiej.

Oazą, w której każdy błąd był niedostrzegany i natychmiastowo usprawiedliwiany.

A żadna decyzja nie wydawała się tak istotna jak te, które trzeba podejmować będąc „dużym”.

Nie trzeba było brać odpowiedzialności za swoje życie.

Tęsknie za poczuciem bezpieczeństwa. Pewnością, ze cokolwiek nastąpi, nie będę sama.

Ale życie biegnie, ucieka, ludzie się zmieniają, codziennie cały świat się zmienia! Ludzie przychodzą i odchodzą, rozpoczynają własne życie i nie zauważamy, gdy nagle wśród tłumu bliskich nam osób stajemy sami. Mimo, iż są obecni, nie dzielą z nami życia.

Każdy tak na prawdę jest sam, tylko nie każdy w tym samym czasie.

  


  • RSS